♥ gelen gider, makbulüdür kısası ziyaretin…


♥ Denize kıyısız durgun ırmaklar akıyor gözlerimden...


♥ Çatlarken sevimsizliğin ardamarı, acemi bir işkenceci kesiliyor hayat...


♥ Oysa yıkılması zor değildi, yüreğime ördüğüm duvarın...


♥ Zaten hiç baş edemedim ki olumsuz satırları, boşluğa düşüren ünlem işaretleriyle...


♥ Oysa ben seni, her gece duvara astığım acılarımdan süzüp bağrıma aldım…


♥ dağda dört mevsim erimeyen kar varya yokluğum öyle erimesin…


♥ Bir anı seçeceksin kendine; bu kez hayal olma sırası bana gelecek...


♥ Dudaklarında cok sevdigimi bildigin o sarkı: Seni Seviyorum...


♥ Kaç ölüm düştü tutsak günceme…


♥ Geçmişine sövülmüş bir hükmün infazında ertelendi gülüşlerim…


♥ zemherilerde yere düşürülmüş bir çicek kadar çaresizdim; üşüyordum ellerin olmayınca tenimde…


♥ bu sevdanın sözlerini sen al, müziği bende kalsın…


♥ Tüm hücrelerime sen yazılmıştın yar.Çoğalıyordun...Bu çoğalışı durdurmak için yavaş yavaş öldürüyordum kendimi.


♥ Aklıma her düşüşünde seninle birlikte yeni hücreler doğurdu bedenim… Ölüm gecikti, sen çoğaldın, ben varoluşa tutundum...


♥ Yine, yeniden seni çizdim vücudumun her karesine!


♥Bir korkuluk gibi içime dikildin...Beni daha bulaşamadan bitirdin... Bir hayat avucuma çizildin… beni kemirdin neye çevirdin sen…

 
♥ Ne zaman yanılmayı pas geçmeye kalksak, pusular kuruldu bize, içimizdeki ıssız patikalarda....


♥ Ayrılık.. O kanlı zafer.. Şimdi paylaştığımız işte bu....


♥ AyRıLık da ßiTmeLi…


♥ …ve biz yaralarımızdan tanımıştık birbirimizi...


♥ Ayrılık parmaklarımızın birbirine ilk değişinde başlamıştı..


♥ Yaralarımız vardı ve içimize sızardı kan. Ne anılardan vazgeçebildik nede yeni başlangıçlardan.


♥ sevgilim diyorum son kez sana. Bir daha demiyeceğimdendir bu, ve bir daha dokunmayacağımdandır klavyede adını yazdığım tuşlara…


♥ Bir dakikanın bütün saniyeleriydin sen ama bittin….


♥ Bugün pek bi yalnızdım… Tek dostum sıcak damlayan gözyaşlarım…

♥ Dokunmaya kalksak kanamaya başlayacak kadar taze, sarmaya çalışsak, bir ömür kadar uzak olan yaralarımız vardı…